تبليغاتX
آرین شعر2
به نام خدایی که عادل.....می دانم هست

سلام

این شعرو سالها پیش به معصومیت چشمان زیبایش داده شدم

.....

کبوترانه ١

فکر می کنم به اینکه من چرا کبوترم؟

یا چرا ستاره می وزد به سمت باورم؟



سایه پر ... پرند ه ،سایه گرگ ، من شروع می ....

 می رسم به لحظه های اشتباه مادرم

مادرم شروع می کند دوباره درد را

« لا لا لا لا لا لا لا  بخواب سایه سرم »

فکر می کنم به اینکه سایه سرش چرا؟

کوچکم و ره به این معادله نمی برم



« لا بخواب کودکم، عزیزکم بخواب لا

 خواب لحظه لحظه های بچگی ببین

یا برای مادرت که آسمان نبوده است

یک ستاره از شب همیشه خدا بچین »



چشمهای خسته اش مرا به خواب می برد

ناگهان ستاره می شود تمام پیکرم

فکر می کنم به ابتدا به اینکه من چرا ؟

، از خودم به سمت سایه های خسته می پرم

سایه خسته پر، پرنده می چکد  از آسمان

تازه می رسم به اینکه من چرا کبوتر

چارده قدم چکیده از خودش به آرزو

چارده قدم به اینکه تا همیشه همسرم ...

عاشق – ش نبوده ، آرزو نکرده ، فکرهم

جز به اینکه ماه ساده دل شریک بسترم –

-                                                                                                        می شود، نمی شود پرنده +گرگ = زند گی

-                                                                                                         من در اين دوبا ره های دربه در شناورم

 



فصل بعد سایه خسته ، سایه گرگ ، منتظر

می رسد دوباره زن ، زنی که نیست ، مادرم

پر کشیده سمت جاده های بی کسی  و من

بار بالهای خسته اش چه زجر آورم



خواب دیده ای عزیزکم ، بلند شو، نترس

خواب دیده ، تب نکرده ، شعر گفته دخترم

شعر گفته یا ...

    

 {من فقط ساکتم و فکر می کنم ...

 

 

وقتی شعر می شود دلم  می گیرد     دلم می گیرد وقتی شعر میشود(همه ی زندگی منه) دیروز آخرین روز کودکستانی بودنش بود دلش گرفته بود/گمانم/که شعر شد حتما دلش گرفته بود  وقتی شعر می شود دلم می گیرد    دلم می گیرد که شعر می شود(همه ی زندگی منه)دلم می ترسد می ترسم از تصور این روزهای سخت می ترسم که شعر سرنوشتش را به قافیه ی من بدل کند می ترسم که وزن زندگیش(وای خدا نکنه) مثل تمام روزهایم خارج بزند می ترسم که دلش بگیرد می ترسم که از هر چه ترسیده ام تجربه شود انگار می ترسم الانش همه ی ترسهای من باشد.هست؟

دلش گرفته حق دارد دلم می گیرد که دلش می گیرد  و چ ه ک ا ر م ی ت و ا ن م بکنم چکار؟؟؟؟.......

این شعر جدید کوچولوی منه دیروز گفت دیشب (به جون خودش خودش گفت)/از همه ی جنجالها ودار وندار دنیا بودنش  کافیست برایم/

اسمش هست:ستارگانی که روی زمینند

خودش گفت به خدا

ستارگان زمینی با ستارگان آسمونی فرق دارند

 بعضی ها توی دریا

                 وبعضی ها روی زمین هستند

    بعضی خورشیدها هم می آیند روی زمین ومی روند

                                                             توی آسمان

بعد آسمان تکان می خورد و

با شروع گریه ی ابرها

                   باران می بارد

آهان

ستاره ی زمینی مامانمه

******************

می تونستم  زبانشو یه دست کنم حشوشو حذف و...اما نخواستم این آرینمه شعر آرینم من دوسش دارم از تمام نوشته های عالم بیشتر شما چی؟

 

یا علی

 

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1386ساعت 19:6  توسط آرین ومامان   |